De rocker, die vorig jaar zijn vrouw Jo aan de kant zette voor de piepjonge Ekatarina Ivanova, heeft de 2,5 miljoen pond die hij verdiende met de Rolling Stone-wereldtour, al uitgegeven.

Een aantal slechte investeringen en eigen BV’s zouden Ronnie veel geld hebben gekost. Zo investeerde de muzikant in een bouwproject in oost-Londen, waarbij groot verlies werd geleden, meldt The Sun.

Momenteel zou Ronnie vooral op zijn creditcard leven. Hij heeft zijn stiefzoon Jamie gevraagd om samen met een aantal accountants zijn financiën onder de loep te nemen.

In de ziekenboeg van de gevangenis van Brugge is Kim De Gelder gestopt met eten en drinken. ‘Hij praat ook niet meer, knippert zelfs niet meer met zijn ogen. Het lijkt erop dat hij al zijn levensfuncties heeft uitgeschakeld. Specialisten vrezen dat die apathie kan omslaan in extreme agressie of zelfmoord, zeiden bronnen in de Brugse gevangenis gisteren.

‘Kim heeft altijd al in zijn eigen wereld geleefd. Hij zei alleen het hoogstnodige. En als hij al sprak, dan was dat altijd zo stil dat we het nauwelijks konden verstaan. Hij was ne speciale. Zo zagen we hem. Maar hij was vriendelijk. En we hadden niet de indruk dat hij ongelukkig was. Hij had altijd een soort glimlach op zijn gezicht. We zeiden geregeld tegen elkaar dat hij precies wat autistisch was.’

De collega’s van Kim De Gelder bij Van Remoortel, een groothandel in bloemsierkunst in Belsele, vertellen allemaal hetzelfde verhaal. Een verhaal van een wat zonderlinge, stille jongeman, die het moeilijk had om een plaats te vinden in de wereld. Als de collega’s samen stonden te praten, kwam hij er zwijgend bij staan. Als ze gingen eten, at hij mee. Maar zonder echt mee te babbelen. Behalve als het over computers ging, of over films. Dat waren de dingen die hem bezig hielden.

Een jaar lang heeft hij als magazijnier voor het bedrijf gewerkt. Dozen leeghalen, producten prijzen. eenvoudige klusjes. ‘En hij deed zijn werk’, vertellen de collega’s. ‘Maar hij was traag. Zo traag dat hij soms op de zenuwen van sommige collega’s werkte. De baas moest hem geregeld tot wat meer spoed aanmanen. “Allez Kim, doorwerken hé,, zei hij dan. En dan deed Kim ook echt zijn best om sneller te werken, want hij was nooit van slechte wil. En dom was hij ook niet, want hij was thuis op zijn eentje bezig met een cursus chemie.’

Nooit hebben ze een spoor van agressie in hem ontdekt. En ze herkennen hem ook amper op de foto die de voorbije dagen van hem bekend raakte, die waarop hij met zijn lang haar geportretteerd wordt. ‘Bij ons had hij kort haar. En hij was ook helemaal niet slonzig, onverzorgd, zoals sommige berichten zeggen. Neen, hij was juist heel verzorgd. En hij droeg heel onopvallende kleren. Meestal merkkledij zelfs.’

Soms stelden ze zich wel vragen bij het gedrag van hun jonge collega. Begin december verscheen hij plots op het werk met ros geverfd haar, de kleur waarmee hij vrijdag na zijn moordende tocht ook opgepakt werd. ‘Hij had daar een heel vreemde uitleg voor’, vertellen enkele collega’s. ‘Hij was aan het spelen geweest met enkele kleinere kinderen en die hadden zijn haar met groene graffitiverf bespoten, zei hij. Omdat hij de groene verf niet weggewassen kreeg, had hij zijn haar maar ros geverfd.’

Het was niet de enige keer dat hij met een raar verhaal kwam aandragen. Ook bij zijn ontslag vertelde hij een verhaal waar zijn collega’s niets van begrepen. ‘Hij zei dat zijn ouders lang en ver op reis zouden gaan, en hij wilde meegaan. Omdat hij geen zin had om al zijn vakantie op te nemen, zou hij ontslag nemen. Hij heeft toen rap iets op papier gekrabbeld, is daarmee naar de baas gestapt en is vertrokken.’

Geldproblemen had Kim De Gelder niet. Nooit gehad trouwens. Hij is niet opgegroeid in een gebroken gezin, of in armoede. De ouders van Kim De Gelder wonen in een ruime villa in Eksaarde. Buren die het gezin kennen, hebben alleen positieve woorden voor de ouders van de jongen. ‘Voor die mensen is dit een ongelooflijke ramp’, zegt een van de buren. ‘Dat terwijl ze er alles aan hebben gedaan om hun kinderen gelukkig te maken.’

Kim De Gelder, de oudste van drie kinderen, is een tijdje geleden alleen gaan wonen. Drie maanden geleden huurde hij een nieuwbouwappartement aan het Wijnveld in Sinaai. Vandaar reed hij overal met de fiets naartoe. Zijn ouders hadden hem bij zijn achttiende verjaardag nochtans een auto cadeau willen doen, maar de jongen zou dat aanbod hebben afgeslagen. Uit principe.

Hij deed alles met de fiets. Zelfs toen hij vrijdagmorgen besliste dat hij in het Dendermondse kinderdagverblijf Fabeltjesland een bloedbad zou gaan aanrichten, legde hij de achttien kilometer tussen Sinaai met de fiets af. Achttien lange kilometers om na te denken over wat hij zou gaan doen. Een rit die hem ruim de tijd gaf om tot inkeer te komen en zijn plan af te blazen. Maar de trage, stille, vriendelijke jongeman die zijn collega’s beschrijven was veranderd in ‘een moordmachine’, zoals de Dendermondse procureur hem noemt. Ergens tussen de dag van zijn ontslag en vorige vrijdag had hij beslist dat hij kleine kinderen zou gaan vermoorden. Waarom? Dat is tot vandaag een raadsel. Ook het gerecht heeft geen idee. Sinds zijn arrestatie vrijdagmorgen is de jongeman al urenlang ondervraagd, maar hij weigert om te spreken. Hij is weer veranderd in de jongeman die zijn collega’s en klasgenoten van vroeger kennen: een stille, onbewogen jongeman, met een eeuwige lichte glimlach op zijn gezicht.

‘Als hij vroeger in de klas praatte, dan deed hij dat altijd met zijn mond dicht. We moesten dan altijd zeggen: “allez, Kim, praat eens wat duidelijker,.’

Het verhaal van zijn oude klasgenoten uit het Sint-Carolusinstituut in Sint-Niklaas loopt verrassend parallel met dat van de collega’s bij Van Remoortel. Een stille jongeman, die niet echt aansluiting vond bij de klas, die meestal achteraan in de klas zat en die liever wegkeek dan oogcontact te houden. En ja, hij was wel eens het mikpunt was van pesterijen. ‘Maar het leek alsof hij dat niet erg vond. Hij reageerde amper. Zoals hij ook amper op complimenten reageerde.’

Hij had weinig echt contact met zijn klasgenoten. Het leven in groep was sowieso niet echt aan hem besteed. Hij voelde zich dan ongemakkelijk en reageerde onbeholpen. ‘Ik herinner mij nog hoe hij zich de eerste schooldag aan ons voorstelde’, vertelt een vroegere klasgenote. ‘Ik ben Kim De Gelder en ik ben geen meisje, zei hij. Kwestie van een goede eerste indruk te maken.’

Ondanks, of net wegens, zijn frêle wat vrouwelijke uiterlijk, deed hij zijn uiterste best om stoerder over te komen. Klasgenoten herinneren zich zijn fascinatie voor bloederige films en computerspelletjes. En hij speelde muziek. Saxofoon.

Foto’s uit die tijd tonen ook een bleke, wat slonzige jongeman. Tijdens de laatste jaren van het middelbaar had hij lang haar. En hij droeg donkere kleren en T-shirts met verwijzingen naar obscure metal-groepen. Een beetje vreemd voor iemand die de richting apotheekassistent volgt. Maar anderzijds: er zijn wel meer tieners die zich een tijdlang zo’n imago aanmeten. En het was van voorbijgaande aard, want in het zesde ging dat lange haar er alweer af.

‘Het was ook een echt intelligente jongen’, herinneren klasgenoten zich. ‘Vooral met cijfers was hij erg goed. Wiskunde was zijn ding.’

Toch liep het met verdere studies allesbehalve vlot. Kim De Gelder schreef zich in 2006 in aan de Katholieke Hogeschool in Sint-Niklaas, waar hij verpleegkunde zou gaan studeren. ‘Lang is hij niet bij ons gebleven’, zegt afdelingsdirecteur Dirk Lips. ‘In maart 2007 is hij alweer uitgeschreven. En in die zes maanden is hij niemand speciaal opgevallen. We hebben geen problemen met hem gehad, hij heeft geen speciale indruk nagelaten. Hij is gewoon vertrokken.’

Geruchten dat hij een tijdlang stage zou hebben gelopen in een crèche, spreekt directeur Lips formeel tegen. ‘Een stage heeft hij gedaan. Een week lang, in een afdeling inwendige ziektes van een ziekenhuis. Zeker niet in een crèche.’

Er is een constante in alle getuigenissen: Volslagen onbegrip. Er was iets vreemds aan Kim, geeft iedereen toe. Hij had iets over zich wat sommigen als ‘beangstigend’ en anderen ‘in zichzelf gekeerd’ omschrijven. Maar niets gewelddadigs. Niets dat kon verraden dat hij tot de moord op onschuldige kinderen in staat zou zijn.

Voorlopig blijft het gruwel zonder aanleiding, zonder motief, zonder verklaring. De speurders trappelen ter plaatse. En zolang Kim De Gelder zelf blijft zwijgen, zullen de raadsels blijven.

Als zijn gezondheid het toelaat, wordt hij vandaag ondervraagd door een college van psychiaters. Morgen verschijnt hij voor de raadkamer.

Afgemeten aan zijn prachtige villa in Julianadorp lijkt het de burgemeester voor de wind te gaan. Maar schijn bedriegt. Stefan Hulman verdrinkt in zijn eigen hypotheeklasten. Zijn financiële situatie is helemaal nijpend geworden doordat hij binnenkort een schuld van 90.000 euro moet terugbetalen. Het gaat om een fors krediet en rekeningen voor de verbouwing van zijn ambtswoning. Zijn lege portemonnee noopte hem om als een bedelaar zijn hand op te houden bij zijn eigen wethouders. Onder het mom ‘de burgemeester mag nóóit failliet gaan’ wilden de wethouders hem aanvankelijk helpen met een extra woonvergoeding van 3200 euro per maand. Met terugwerkende kracht nota bene vanaf augustus 2007. Daardoor zou in één klap het geldtekort van de burgemeester worden opgelost. Over terugbetaling werd met geen woord gerept.

Geen feestje

Maar nu blijkt dat de burgemeester heeft gelogen over zijn financiële wanorde en er véél meer inkomsten zijn dan hij aanvankelijk opgaf, laat het college hem vallen als een baksteen. De toegezegde extra vergoeding - een constructie die als illegaal werd bestempeld door Binnenlandse Zaken - wordt schielijk ingetrokken. De commissaris van de Koningin Harry Borghouts probeert momenteel de burgemeester te redden, maar volgens de plaatselijke politici is er maar één oplossing: “Schuldsanering. Net als iedere andere burger met te grote geldproblemen.

Dinsdag wordt Hulman 43 jaar. Maar een feestje wordt het niet. Zit hij op zijn verjaardag thuis in zijn Finse landhuis in Julianadorp ter waarde van 610.000 euro? Of toch in zijn Rotterdamse penthouse ter waarde van 699.000 euro? Misschien in zijn appartement van 125.000 euro in Spanje, vlak bij Alicante? Of brengt hij zijn verjaardag door in één van zijn twee Rotterdamse parkeerboxen ter waarde van 40.000 en 70.000 euro? De onroerendgoedportefeuille van Hulman en zijn vijf jaar oudere vriendin Monique is 1.544.000 euro waard. Maar daar staat, blijkt uit een onderzoeksrapport van Deloitte & Touche, net zoveel hypotheekschuld tegenover. Dit rapport was afgelopen week de bom onder het college. De wethouders lazen eruit dat ze waren genept door Hulman. Want de burgemeester verdient niet 123.000 euro per jaar, zoals hij hen had voorgespiegeld, maar 152.000 euro. Hulman verzweeg een ambtstoelage, een eindejaarsuitkering, wachtgeld van zijn vorige gemeente Rotterdam en een pensioenuitkering. Als klap op de vuurpijl blijkt hij ook nog een appartement in Spanje te bezitten. Toen de ware hoogte van zijn inkomen duidelijk werd, vonden de wethouders dat de burgemeester geen recht had op noodhulp. Ze zegden subiet het vertrouwen in hem op.

Stefan Hulman profileert zich als slachtoffer van de huizencrisis. Van zijn te koop staande appartement in Rotterdam komt hij maar niet af. Bovendien heeft hij een hypotheek gevestigd van 750.000 euro op zijn royale ambtsvilla in de gemeente Den Helder. Alleen al aan rente voor deze woning en zijn bezit in Rotterdam betaalt hij op jaarbasis 26.800 euro. Maar er lopen ook nog andere financieringen, zoals de hypotheek voor zijn appartement in Spanje en een overbruggingskrediet vanwege dubbele woonlasten in Rotterdam en Den Helder. Ook is er een consumptief krediet van 180.000 euro. De rente van deze financieringen bedraagt op jaarbasis 18.000 euro, niet aftrekbaar.

Kortom, Hulman zit tot aan zijn nek in de schulden. Waar hij zijn geld verder aan uitgeeft, komt in het rapport niet naar voren. Na de beschamende interne onthulling moest Hulman als een schooljongen op het matje komen bij zijn wethouders. Op een flap-over moest hij tot op de cent uitleggen hoe zijn huishoudboekje eruitziet. Zelfs daar vertelde Hulman enkele aantoonbare leugens, blijkt uit een later feitenrelaas. Hij speldde hen op de mouw dat het Spaanse appartement is belast met een hypotheek van 50.000 euro (in werkelijkheid 87.000 euro) en dat hij de woning had gekocht voor 100.000 euro (in werkelijkheid 125.000 euro, aldus de Spaanse akte van juni 2005). De wethouders voelden zich gepakt. Eerst lichtte Hulman hun onvolledig in en daarna viel het ene na het andere lijk uit de kast. Op 13 januari beklaagden de wethouders zich bij provinciebaas Borghouts. Drie dagen later braken de wethouders definitief met de burgemeester. Toen volgde een gênante vertoning, Hulman smeekte de wethouders om alle onderzoeken en het feitenrelaas geheim te houden. In ruil daarvoor moet de hele affaire onder de pet worden gehouden. Het was de spreekwoordelijke druppel voor de wethouders, die de burgemeester verdenken van kwade opzet. De gemeenteraad eiste vervolgens dat hij zijn taken tijdelijk zou neerleggen. Borghouts moet een conflictbemiddelaar aanstellen. Tijdens een afkoelperiode van enkele weken leggen de bestuurders zichzelf een radiostilte op.

Sindsdien houdt Hulman zich schuil. De gordijnen van zijn Finse landhuis zitten potdicht. Op de brievenbus prijkt nog de sticker ‘Gastvrij? Ja’ - een vrolijke herinnering aan het bezoek van het BNN-programma

Nu we er toch zijn

. Toen zwaaide gastvrij de deur open voor de cameraploeg en trad de burgemeester op als flamboyant gastheer. Nu lijkt hij met de staart tussen de benen te zijn gevlucht. “Naar Rotterdam, beweren bronnen op het gemeentehuis. “Hier is hij de hele week al niet geweest. Ik heb uitzicht op zijn parkeerplaats. Zijn Peugeot 606 heb ik niet gezien.

De gemeentewoordvoerder komt naar beneden gebeend als aan de balie wordt geïnformeerd naar de verblijfplaats van de burgemeester. “Waarom zou ik u dat vertellen? zegt Hulmans woordvoerster Rinske Brandsma. “De burgemeester is niet bereikbaar. We hebben besloten te zwijgen tot het einde van het bemiddelingstraject. Brandsma verklapt wel dat Hulman de volgende dag op het matje moet komen bij de commissaris van de Koningin. “Voor vragen kunt u zich vervoegen bij de provincie. Maar ook bij de provincie gaan de rolluiken naar beneden. “Hoe laat die afspraak is? Dat gaat u niets aan, zegt woordvoerder Raymond Fillet.Tonnen winst

Als Borghouts de volgende dag (afgelopen vrijdag) een bemiddelaar heeft aangesteld, heeft Fillet een spreekverbod gekregen van de commissaris. De enige die over de kwestie iets mag zeggen, is Borghouts zelf. En die houdt de kaken stijf op elkaar. Zelfs de naam van de conflictbemiddelaar is geheim. In de gemeenteraad is grote weerstand tegen de mysterieuze conflictbemiddeling. “Het is uitstel van executie, zeggen oppositieraadsleden. “Hulman is volstrekt ongeloofwaardig. Hij kan hier nooit meer terugkomen.

De Helderse gemeenschap vindt dat Hulman de misère aan zichzelf te wijten heeft. Boze burgers hebben zelfs de woning van de burgemeester beklad. Vooral de vraagprijs van het appartement in Rotterdam wekt woede. Hulman kocht het penthouse - voorzien van luxe badkamer met stoomcabine, pooltafel en fabelachtig uitzicht over de Erasmusbrug - tien jaar geleden voor 322.184 euro. Aanvankelijk zette Hulman zijn flat te koop voor 785.000 euro k.k. Inmiddels is hij gezakt tot 699.000 euro. “Omdat hij nog steeds tonnen winst wil maken op zijn Rotterdamse woning, moeten wij hem zeker extra geld geven, zeggen stadgenoten misprijzend.

Sommige raadsleden eisen volledige inzage in het huishoudboekje van de burgemeester. Raadslid Roel Prins: “Hij loopt erbij alsof hij rechtsreeks uit een modeblad is gekropen. Wij weten alles van zijn hypothecaire schulden, maar niets van zijn dagelijkse uitgaven. Het beeld van de geslagen burgemeester staat in schril contrast met de grote, flamboyante Stefan Hulman, die in 2007 aantrad als nieuwe boegbeeld van Den Helder. “Als hij binnenkwam, dan kwam er ook écht iemand binnen, zeggen raadsleden. “Van de dertien kandidaten rolde hij als beste uit de bus.

Na vijf jaar parttime buschauffeur te zijn geweest, beklom Hulman de politieke ladder. Hij werkte zich op tot wethouder in Rotterdam, van 2002 tot 2006. Anderhalf jaar geleden werd de schaakfanaat benoemd tot burgemeester in de marinestad.

Hulman, die bestuurskunde studeerde aan de Erasmus Universiteit, staat vooral te boek als een ijdeltuit, die vooral niet tegen zijn verlies kan. “Hij daagt zijn ambtenaren uit tot een partijtje simultaanschaken en moet dan ook winnen. Zelfs bij een dagje golfen met collega’s moet hij de beste zijn, zeggen ambtenaren hoofdschuddend. Hilarisch was afgelopen week zijn reactie toen de media Den Helder bestormden. Hij maakte zich kwaad over het feit dat er een tv-satellietwagen zijn parkeerplaats naast het gemeentehuis had ingenomen. “Er staat een satellietwagen! Op mijn parkeerplaats! riep hij tot drie keer toe tegen zijn woordvoerder. De ijdelheid van Stefan Hulman kwam ooit optimaal aan de oppervlakte op een filmset van Theo van Gogh. Theodor Holman schreef er een column over in Het Parool: “Met dezelfde brutaliteit als waarmee hij de gemeente Den Helder om een bijdrage vroeg, had hij Theo te verstaan gegeven dat hij ‘acteur’ wilde worden. Met andere woorden: Stefan had er geld voor óver als hij een rolletje kreeg in een film van Theo. ‘Hoeveel?’ vroeg Theo. Stefan dacht aan 10.000 euro. Dat vond Theo een fooi. Maar hij had het geld wel nodig. Wat deed Theo? In de film Cool propte hij Hulman weg. Hulman had als enige acteur op de set een auto met chauffeur bij zich. En blijkbaar had hij thuis gezegd dat hij de hele dag moest acteren en kon hij het niet maken al na een halfuur terug te zijn. Dus bleef hij de hele dag op de set hangen. Als men hem vroeg wie of wat hij was, zei hij: ‘Ik ben bij de politie en hoofd interne zaken’. bedelen

De gesprekken zouden in oktober hebben plaatsgevonden. Hoewel Twitter de waardering van 500 miljoen hoog genoeg vond, wilde het cash hebben, en geen aandelen. Maar, Facebook zou zelf al enige tijd in geldproblemen verkeren, waardoor betaling in cash geen optie was.

Een ander probleem was dat de 500 miljoen aandelen gebaseerd zouden zijn op de bizarre waardering van 15 miljard van Facebook. Inmiddels is die waardering al lang naar beneden bijgesteld. Facebook is 4 miljard waard volgens haar interne maatstaven. Het bedrijf boekt dit jaar 265 miljoen dollar omzet.

De kans is nu groot dat Facebook zelf een Twitter-achtige site zal opzetten. Met meer dan 100 miljoen gebruikers heeft het sociale netwerk voldoende bereik om snel zeer groot te worden met een eigen berichtenservice.

“Ondernemers lijken in hun financiering last te hebben van een afwachtende bancaire sector”, schrijft het EIM in de Financieringsmonitor MKB (pdf). Dat komt slecht uit voor bedrijven, aangezien veel mkb’ers verwachten de komende maanden extra financiering nodig te hebben. Dat geldt vooral voor ondernemers in horeca, transport en detailhandel. Voor kleine bedrijven gaat het veelal om lagere bedragen, onder de €50.000.

Detailhandel
Van de mkb’ers die recentelijk een lening probeerden te krijgen, ondervond 27% dat de banken strengere voorwaarden stellen. In totaal was ongeveer één op de vijf bedrijven in 2008 op zoek naar (aanvullende) financiering. Van deze aangevraagde leningen werd 12% afgewezen en 9% viel lager uit dan aangevraagd. De helft van deze afgewezen bedrijven zegt hier gevolgen door te ondervinden, uiteenlopend van omzetdaling tot een dreigend faillissement.

Nog niet schokkend
Sinds augustus 2008 hebben de banken minder krediet verleend aan bedrijven, maar het EIM noemt de cijfers ‘zeker nog niet schokkend’. Volgens het onderzoeksinstituut komt de daling mede doordat veel procedures nog steeds lopen; zo zou een kwart van de zelfstandigen zonder personeel nog op een besluit over hun kredietaanvraag wachten. EIM is echter optimistisch: “De banken zeggen tegen hun vaste klanten zeker nog geen nee.”